RKO u dorosłych
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
RKO, czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa, to czynności wykonywane u osoby, która jest nieprzytomna i nie oddycha prawidłowo. Celem RKO jest podtrzymanie krążenia krwi i dostarczanie tlenu do mózgu do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego lub użycia AED.
Podstawowy schemat postępowania
- Zadbaj o bezpieczeństwo własne, poszkodowanego i otoczenia.
- Sprawdź przytomność – delikatnie potrząśnij za ramiona i zapytaj: „Czy wszystko w porządku?”.
- Wołaj o pomoc i poproś konkretną osobę o wezwanie 112 oraz przyniesienie AED.
- Oceń oddech przez maksymalnie 10 sekund.
- Jeśli osoba nie oddycha prawidłowo – rozpocznij RKO.
Proporcja uciśnięć do oddechów
U osoby dorosłej stosuje się proporcję:
30 uciśnięć klatki piersiowej : 2 oddechy ratownicze
To najważniejsza informacja egzaminacyjna: poprawny zapis to 30:2.
Jak wykonywać uciśnięcia?
- uciskaj środek klatki piersiowej,
- głębokość uciśnięć: około 5–6 cm,
- tempo: 100–120 uciśnięć na minutę,
- po każdym uciśnięciu pozwól klatce piersiowej wrócić do pierwotnego położenia,
- ogranicz przerwy w uciskaniu do minimum.
Oddechy ratownicze
Po 30 uciśnięciach wykonuje się 2 oddechy ratownicze, każdy trwający około 1 sekundę. Jeśli ratownik nie potrafi lub nie chce wykonywać oddechów, powinien prowadzić same uciśnięcia klatki piersiowej do czasu przybycia pomocy.
Kiedy przerwać RKO?
RKO kontynuuje się do momentu przyjazdu ratowników, powrotu prawidłowego oddechu, użycia AED zgodnie z poleceniami urządzenia albo wyczerpania ratownika.