Sytuacja mieszkaniowa podopiecznego
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Sytuacja mieszkaniowa oznacza warunki, w jakich mieszka osoba podopieczna: wielkość lokalu, liczbę domowników, dostępność łazienki, możliwość poruszania się, prywatność, bezpieczeństwo oraz dostosowanie mieszkania do niepełnosprawności.
W pracy opiekuńczo-wspierającej ocena sytuacji mieszkaniowej pomaga ustalić, czy osoba może bezpiecznie funkcjonować w dotychczasowym miejscu zamieszkania, czy wymaga dodatkowego wsparcia, adaptacji mieszkania albo zmiany miejsca pobytu, np. zamieszkania w domu pomocy społecznej.
Co może pogarszać sytuację mieszkaniową?
Do pogorszenia sytuacji mieszkaniowej może dojść, gdy:
- w lokalu mieszka zbyt wiele osób,
- brakuje osobnego pokoju lub miejsca do odpoczynku,
- pojawia się nowy domownik, np. dziecko,
- mieszkanie jest zbyt małe dla osoby chorej lub z niepełnosprawnością,
- lokal nie jest dostosowany do ograniczeń ruchowych,
- podopieczny nie ma zapewnionej prywatności i spokoju.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli osoba chora na stwardnienie rozsiane mieszkała z wnuczką i jej mężem w 2-pokojowym mieszkaniu, a następnie urodziło się dziecko, warunki lokalowe mogły się pogorszyć. W takim przypadku przyczyną decyzji o zamieszkaniu w domu pomocy społecznej jest przede wszystkim pogorszenie sytuacji mieszkaniowej, a nie poprawa zdrowia czy finansów.
Ważne rozróżnienie
Sytuacja mieszkaniowa dotyczy głównie lokalu i warunków zamieszkania. Sytuacja bytowa jest pojęciem szerszym i obejmuje także dochody, wyżywienie, ubranie, dostęp do usług oraz ogólne warunki codziennego życia.