Terapia zajęciowa
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Terapia zajęciowa to forma aktywizacji podopiecznego polegająca na angażowaniu go w celowe, dostosowane do możliwości czynności. Jej zadaniem jest podtrzymywanie sprawności fizycznej, psychicznej i społecznej oraz zapobieganie bierności.
Znaczenie u seniora z procesami otępiennymi
U osób starszych z zaburzeniami pamięci i koncentracji terapia zajęciowa może pomagać w spowalnianiu pogarszania funkcji poznawczych. Nie leczy otępienia, ale wspiera codzienne funkcjonowanie i utrwala zachowane umiejętności.
Najważniejsze cele terapii zajęciowej to:
- ćwiczenie pamięci, uwagi i orientacji,
- podtrzymywanie samodzielności w czynnościach dnia codziennego,
- poprawa nastroju i zmniejszenie poczucia izolacji,
- usprawnianie manualne i ruchowe,
- wzmacnianie poczucia sprawczości i bezpieczeństwa.
Przykłady aktywności
W pracy z seniorem można zaproponować m.in.:
- układanie puzzli, gry pamięciowe, domino, proste krzyżówki,
- prace plastyczne i rękodzielnicze,
- wspólne gotowanie prostych potraw,
- muzykoterapię, śpiewanie znanych piosenek,
- pielęgnację roślin,
- porządkowanie zdjęć i rozmowy wspomnieniowe,
- ćwiczenia samoobsługi, np. składanie ubrań, nakrywanie do stołu.
Zasady doboru zajęć
Aktywności powinny być regularne, przewidywalne i dostosowane do stanu seniora. Zbyt trudne zadania mogą powodować frustrację, a zbyt łatwe — nudę. Ważne jest chwalenie wysiłku, a nie tylko efektu końcowego.
W pytaniach egzaminacyjnych terapia zajęciowa jest właściwą odpowiedzią, gdy chodzi o aktywności wspierające seniora, podtrzymywanie sprawności i spowalnianie procesów otępiennych.