Ubieranie kończyny chorej lub zabezpieczonej opatrunkiem
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Podczas pomagania osobie leżącej w ubieraniu obowiązuje zasada: najpierw ubiera się kończynę chorą, mniej sprawną, bolesną lub zabezpieczoną opatrunkiem/kompresem, a dopiero potem kończynę zdrową. Dzięki temu ogranicza się ból, niepotrzebne ruchy oraz ryzyko przesunięcia opatrunku.
Dlaczego kończyna chora jako pierwsza?
Kończyna z opatrunkiem, kompresem, niedowładem lub bólem ma ograniczoną ruchomość. Włożenie jej jako pierwszej do rękawa lub nogawki pozwala delikatnie dopasować odzież bez nadmiernego unoszenia, zginania czy ciągnięcia. Kończyna zdrowa zwykle łatwiej dostosowuje się do dalszych etapów ubierania.
Przykład: koszula nocna u pacjentki leżącej
Jeżeli pacjentka leży w łóżku i ma kompres na lewym przedramieniu, prawidłowa kolejność zakładania koszuli nocnej to:
- założenie rękawa na lewą rękę,
- przełożenie koszuli przez głowę,
- założenie rękawa na prawą rękę,
- wyrównanie koszuli pod plecami i pośladkami.
Ważne zasady bezpieczeństwa
- zachować intymność pacjentki,
- informować ją o każdej czynności,
- nie ciągnąć za kończynę ani za opatrunek,
- obserwować, czy kompres się nie przesuwa,
- wygładzić materiał pod plecami i pośladkami, aby zapobiec uciskowi i odparzeniom.
Przy rozbieraniu stosuje się zasadę odwrotną: najpierw zdejmuje się odzież z kończyny zdrowej, a na końcu z chorej.