Przejdź do głównej treści

Zaparcia u podopiecznego

Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej

Zaparcia to utrudnione, zbyt rzadkie lub niepełne oddawanie stolca. U osoby leżącej występują szczególnie często, ponieważ unieruchomienie spowalnia perystaltykę jelit, czyli naturalne ruchy przesuwające treść pokarmową.

Dlaczego osoba leżąca jest narażona na zaparcia?

Najczęstsze przyczyny to:
- mała aktywność fizyczna lub całkowite unieruchomienie,
- zbyt mała ilość wypijanych płynów,
- dieta uboga w błonnik,
- wstrzymywanie wypróżnienia z powodu wstydu lub braku pomocy,
- przyjmowanie niektórych leków, np. przeciwbólowych opioidowych, uspokajających, preparatów żelaza,
- osłabienie mięśni brzucha i dna miednicy.

Objawy, które powinien zauważyć opiekun

Do typowych objawów należą: brak stolca przez kilka dni, twardy stolec, ból brzucha, wzdęcia, uczucie pełności, parcie bez skutecznego wypróżnienia, pogorszenie apetytu oraz niepokój podopiecznego.

Profilaktyka i działania opiekuna

Opiekun powinien wspierać regularne wypróżnianie przez:
- zachęcanie do picia odpowiedniej ilości płynów, jeśli nie ma przeciwwskazań lekarskich,
- podawanie posiłków z błonnikiem, np. warzyw, owoców, produktów pełnoziarnistych,
- pomoc w zmianie pozycji, pionizacji i ćwiczeniach dostosowanych do stanu chorego,
- zapewnienie intymności i spokojnych warunków podczas wypróżniania,
- obserwację częstości i charakteru stolca.

Ważne

Opiekun nie powinien samodzielnie podawać leków przeczyszczających bez zlecenia lekarza lub pielęgniarki. Długotrwały brak stolca, silny ból brzucha, wymioty lub zatrzymanie gazów wymagają pilnego zgłoszenia personelowi medycznemu.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja