Bezpieczne pomoce dydaktyczne dla dzieci
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Pomoce dydaktyczne stosowane w pracy z małymi dziećmi muszą być dostosowane do ich wieku, możliwości rozwojowych i poziomu sprawności manualnej. U dzieci 3-letnich szczególnie ważne jest bezpieczeństwo, ponieważ dziecko może jeszcze nie przewidywać skutków swoich działań.
Jakich materiałów należy unikać?
Podczas tworzenia pomocy dydaktycznych należy unikać przede wszystkim materiałów:
- ostrych – np. drutów, szpilek, pinezek, ostrych patyczków, szkła, metalowych krawędzi,
- łatwo łamiących się na ostre fragmenty,
- toksycznych lub drażniących,
- bardzo małych, jeśli istnieje ryzyko połknięcia,
- brudnych lub trudnych do umycia.
W pytaniach egzaminacyjnych prawidłową odpowiedzią będzie więc unikanie materiałów ostrych, ponieważ mogą powodować skaleczenia, zakłucia i inne urazy.
Cechy bezpiecznej pomocy dydaktycznej
Bezpieczna pomoc dydaktyczna powinna być:
- odpowiednio duża, aby dziecko nie mogło jej połknąć,
- lekka i łatwa do chwytania,
- wykonana z materiałów nietoksycznych,
- pozbawiona ostrych krawędzi,
- trwała, ale bezpieczna w użytkowaniu,
- łatwa do utrzymania w czystości.
Przykłady bezpiecznych materiałów
Do pracy z 3-latkami można wykorzystywać m.in. papier, karton, filc, gąbkę, duże drewniane elementy o gładkich krawędziach, miękkie tkaniny, plastelinę lub masę solną pod nadzorem opiekuna.
Rola opiekuna
Opiekun powinien zawsze sprawdzić stan pomocy przed zajęciami, usunąć uszkodzone elementy i nadzorować dzieci podczas aktywności. Bezpieczeństwo ma pierwszeństwo przed atrakcyjnością pomocy dydaktycznej.