Konflikty o zabawki u dwulatków
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Konflikty o zabawki są typowe u dzieci około 2. roku życia. Wynikają z rozwoju emocjonalnego i społecznego: dwulatek silnie odczuwa potrzebę posiadania, ma trudność z czekaniem na swoją kolej i dopiero uczy się dzielenia. Nie oznacza to złego wychowania, lecz naturalny etap rozwoju.
Dlaczego dzieci kłócą się o zabawki?
Najczęstsze przyczyny to:
- egocentryzm rozwojowy, czyli trudność w przyjęciu perspektywy drugiego dziecka,
- ograniczona umiejętność komunikowania potrzeb słowami,
- silna potrzeba natychmiastowego działania,
- atrakcyjność jednej konkretnej zabawki,
- zmęczenie, głód lub nadmiar bodźców.
Jak opiekunka powinna zapobiegać sporom?
Najskuteczniejsze jest takie organizowanie przestrzeni i materiałów, aby dzieci miały dostęp do podobnych lub takich samych zabawek. Jeśli w grupie jest kilku dwulatków, warto przygotować kilka identycznych autek, lalek, klocków, wiaderek czy książeczek. Zmniejsza to rywalizację i daje każdemu dziecku poczucie bezpieczeństwa.
Opiekunka powinna również:
- obserwować dzieci i reagować zanim konflikt się nasili,
- nazywać emocje: „Widzę, że chcesz tę zabawkę”,
- proponować zamiennik lub drugą taką samą zabawkę,
- uczyć prostych komunikatów: „proszę”, „moja kolej”, „daj”,
- wzmacniać spokojne zachowania i próby współpracy.
Czego unikać?
Nie należy chować zabawek w trudno dostępnych miejscach ani oczekiwać, że dwulatki zawsze będą zgodnie się dzielić. Oddzielanie dzieci stosuje się tylko w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa, a nie jako podstawową metodę zapobiegania sporom. Celem opiekunki jest stworzenie warunków do spokojnej zabawy i stopniowe uczenie dzieci zasad społecznych.