Metoda Knillów
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Metoda Knillów to metoda wspierania rozwoju dziecka oparta na specjalnie dobranych programach aktywności wykonywanych w rytm muzyki. Jej celem jest rozwijanie u dziecka świadomości własnego ciała, poczucia bezpieczeństwa, kontaktu z drugą osobą oraz podstaw komunikacji.
Metoda została opracowana przez Mariannę i Christophera Knillów. Stosuje się ją szczególnie u dzieci z trudnościami rozwojowymi, niepełnosprawnościami, zaburzeniami komunikacji, autyzmem, opóźnieniem psychoruchowym, ale może być też wykorzystywana wspierająco w pracy opiekuńczo-wychowawczej.
Główne obszary metody
Programy aktywności Knillów dotyczą przede wszystkim:
- świadomości ciała – dziecko poznaje części ciała i swoje możliwości ruchowe,
- kontaktu – dziecko uczy się reagować na obecność opiekuna i wspólne działanie,
- komunikacji – rozwijane są reakcje na sygnały, gesty, dotyk, ruch i muzykę.
Rola muzyki
W metodzie Knillów muzyka nie jest tylko tłem. Pełni funkcję porządkującą i przewidywalną. Stały rytm pomaga dziecku rozpoznać kolejne etapy aktywności, przygotować się na zmianę i bezpiecznie uczestniczyć w ćwiczeniach.
Jak rozpoznać metodę w pytaniu egzaminacyjnym?
Jeśli w treści pojawiają się określenia: Świadomość ciała, Kontakt, Komunikacja, aktywność w rytm specjalnie dobranej muzyki oraz rozwijanie interakcji – chodzi o metodę Knillów.
Nie należy mylić jej z metodą Vojty, Bobathów ani Domana, które dotyczą innych form wspierania rozwoju, głównie ruchowego lub neurorozwojowego.