Metoda polisensoryczna
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Metoda polisensoryczna polega na poznawaniu świata z wykorzystaniem wielu zmysłów jednocześnie. Dziecko uczy się przez patrzenie, słuchanie, dotykanie, wąchanie, smakowanie oraz ruch. Dzięki temu zdobywa pełniejsze doświadczenia i łatwiej zapamiętuje nowe informacje.
Jakie zmysły angażuje?
W pracy z dzieckiem wykorzystuje się przede wszystkim:
- wzrok – oglądanie kolorów, kształtów, obrazków,
- słuch – słuchanie dźwięków, muzyki, odgłosów otoczenia,
- dotyk – poznawanie faktur, temperatury, ciężaru przedmiotów,
- węch – rozpoznawanie zapachów, np. owoców, ziół,
- smak – próbowanie bezpiecznych produktów spożywczych,
- ruch i równowagę – kołysanie, turlanie, chodzenie po różnych powierzchniach.
Przykłady zabaw polisensorycznych
Do zabaw polisensorycznych należą m.in.:
- ugniatanie masy solnej, ciastoliny lub piasku kinetycznego,
- zabawy wodą, pianą, ryżem, kaszą lub makaronem,
- słuchanie muzyki i poruszanie się w jej rytmie,
- rozpoznawanie zapachów owoców lub przypraw,
- oglądanie i dotykanie materiałów o różnych fakturach.
Znaczenie w rozwoju dziecka
Metoda polisensoryczna wspiera rozwój poznawczy, ruchowy, emocjonalny i społeczny. Pomaga dziecku lepiej rozumieć otoczenie, rozwija ciekawość, koncentrację, koordynację wzrokowo-ruchową i mowę.
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest zapamiętanie, że polisensoryczny oznacza wielozmysłowy, czyli angażujący wszystkie lub wiele zmysłów, a nie tylko jeden rodzaj aktywności.