Myślenie dziecka w trzecim roku życia
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Dziecko w trzecim roku życia znajduje się na początku okresu myślenia przedoperacyjnego według Jeana Piageta. Myślenie jest jeszcze silnie związane z konkretnym doświadczeniem, emocjami i własnym punktem widzenia dziecka.
Najważniejsze cechy
- Egocentryzm poznawczy – dziecko ma trudność z przyjęciem perspektywy innej osoby. Zakłada, że inni widzą, wiedzą i czują to samo co ono.
- Animizm – przypisywanie życia, uczuć i intencji przedmiotom martwym, np. „miś jest smutny”, „krzesło mnie uderzyło”.
- Brak odwracalności myślenia – dziecko nie potrafi jeszcze w myśli cofnąć przebiegu działania i zrozumieć, że pewne zmiany można odwrócić, np. przelanie wody do innego naczynia nie zmienia jej ilości.
- Myślenie konkretno-obrazowe – dziecko lepiej rozumie to, co widzi, dotyka i przeżywa bezpośrednio.
- Myślenie magiczne – dziecko może łączyć zdarzenia na podstawie własnych wyobrażeń, a nie logicznych zależności.
Czego nie należy przypisywać dziecku w tym wieku?
W trzecim roku życia nie dominuje jeszcze krytycyzm, dojrzałe rozumowanie dedukcyjne ani pełna odwracalność operacji umysłowych. Są to cechy późniejszego, bardziej dojrzałego myślenia.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeśli pytanie dotyczy cech myślenia małego dziecka, poprawny zestaw to zwykle: egocentryzm, animizm i brak odwracalności. Te pojęcia są typowe dla wczesnego okresu przedoperacyjnego.