Odruch chwytny
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Odruch chwytny to odruch noworodkowy polegający na automatycznym zaciskaniu dłoni lub palców stopy pod wpływem dotyku. Jest fizjologicznym objawem niedojrzałości układu nerwowego niemowlęcia.
Odruch chwytny dłoniowy
Gdy opiekun włoży palec w dłoń noworodka lub delikatnie uciska jego wewnętrzną stronę dłoni, dziecko automatycznie zaciska palce. Reakcja ta jest niezależna od woli dziecka.
Odruch chwytny podeszwowy
Podrażnienie okolicy podstawy palców stopy powoduje ich zgięcie, czyli jakby „chwytanie” stopą.
Kiedy zanika?
Odruch chwytny dłoniowy zwykle zanika około 3.–4. miesiąca życia, a podeszwowy może utrzymywać się dłużej, nawet do około 9.–12. miesiąca życia.
Znaczenie obserwacji
Obecność odruchu chwytnego u noworodka jest prawidłowa. Niepokojące może być jego całkowite niewystępowanie, duża asymetria lub utrzymywanie się zbyt długo, ponieważ może to wskazywać na problem neurologiczny.
Warto zapamiętać
Odruch chwytny dotyczy przede wszystkim zaciskania palców. Nie należy go mylić z odruchem Moro, w którym występuje gwałtowne wyprostowanie kończyn, otwarcie dłoni, a następnie przyciągnięcie rąk do klatki piersiowej.