Opóźnienie rozwoju mowy
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Opóźnienie rozwoju mowy oznacza, że dziecko nie osiąga umiejętności językowych typowych dla swojego wieku lub osiąga je znacznie później niż rówieśnicy. U małych dzieci ocenia się nie tylko wypowiadanie pełnych słów, ale także gaworzenie, powtarzanie sylab, reakcję na mowę dorosłych, gesty oraz próby komunikowania potrzeb.
Co powinno niepokoić około 14. miesiąca życia?
U dziecka w tym wieku sygnałem ostrzegawczym może być brak:
- wykrzyknień, np. „o!”, „a!”, „daj!”,
- dźwiękonaśladowczych słów, np. „miau”, „hau-hau”, „bam”,
- powtarzających się sylab, np. „ma-ma”, „ta-ta”, „ba-ba”,
- prób naśladowania dźwięków i prostych słów,
- komunikowania się gestem, spojrzeniem lub wskazywaniem.
Taki obraz może wskazywać na opóźnienie rozwoju mowy, a nie na opóźnienie wzroku, koordynacji czy rozwoju motorycznego.
Rola opiekuna dziecka
Opiekun w żłobku nie stawia samodzielnie diagnozy medycznej, ale powinien obserwować dziecko i odnotowywać niepokojące objawy. Ważne jest przekazanie informacji rodzicom oraz zasugerowanie konsultacji ze specjalistą, np. pediatrą, logopedą lub audiologiem.
Możliwe przyczyny
Opóźnienie mowy może wynikać m.in. z niedosłuchu, małej stymulacji językowej, zaburzeń rozwojowych, problemów neurologicznych albo indywidualnego tempa rozwoju. Im wcześniej zauważy się trudności, tym szybciej można wdrożyć odpowiednie wsparcie.