Plastelina w zajęciach plastycznych
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Plastelina to miękka masa plastyczna wykorzystywana do ugniatania, wałkowania, lepienia i formowania prostych kształtów. W pracy z małym dzieckiem należy wprowadzać ją dopiero wtedy, gdy dziecko ma wystarczająco rozwiniętą sprawność dłoni i mniejsze ryzyko wkładania materiału do ust.
Kiedy wprowadzać?
W zajęciach z maluchami lepienie z plasteliny lub masy solnej wprowadza się zwykle w IV kwartale drugiego roku życia, czyli około 22.–24. miesiąca życia. Jest to czas, gdy dziecko potrafi już sprawniej manipulować przedmiotami, zgniatać, odrywać kawałki i podejmować proste działania celowe.
Co rozwija lepienie z plasteliny?
- motorykę małą: pracę palców, dłoni i nadgarstka,
- koordynację wzrokowo-ruchową,
- siłę chwytu i precyzję ruchów,
- doświadczenia sensoryczne: dotyk, nacisk, fakturę,
- kreatywność i ekspresję plastyczną.
Zasady bezpieczeństwa
Plastelina dla małych dzieci powinna być nietoksyczna, miękka i przeznaczona dla odpowiedniej grupy wiekowej. Zajęcia muszą odbywać się pod stałym nadzorem opiekuna, ponieważ dziecko może próbować wkładać masę do ust. Nie należy podawać bardzo małych kulek ani elementów, które mogą stwarzać ryzyko zadławienia.
Przykłady prostych zabaw
- ugniatanie i spłaszczanie kawałka plasteliny,
- robienie wałeczków i placuszków,
- odciskanie palców lub foremek,
- przyklejanie większych elementów do kartki.