Postawy rodzicielskie

Postawy rodzicielskie to względnie stały sposób odnoszenia się opiekunów do dziecka: sposób okazywania uczuć, stawiania wymagań, kontrolowania zachowania i reagowania na potrzeby dziecka. Mają duży wpływ na rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy dziecka.

Postawa prawidłowa

Prawidłowa postawa opiekuna łączy:
- akceptację dziecka,
- szacunek dla jego potrzeb i możliwości,
- rozsądne wymagania dostosowane do wieku,
- wspieranie samodzielności,
- życzliwą kontrolę i konsekwencję.

Postawy nieprawidłowe

Do postaw nieprawidłowych zalicza się m.in.:

• postawę nadmiernie wymagającą – opiekun narzuca dziecku zbyt wysokie oczekiwania, dominuje, stosuje przymus, nie uwzględnia zainteresowań, potrzeb i możliwości dziecka;
• postawę odtrącającą – dziecko jest krytykowane, nieakceptowane, traktowane chłodno lub wrogo;
• postawę unikającą – opiekun jest emocjonalnie nieobecny, unika kontaktu, nie interesuje się sprawami dziecka;
• postawę nadmiernie chroniącą – opiekun wyręcza dziecko, ogranicza jego samodzielność i przesadnie chroni przed trudnościami.

Znaczenie w pracy opiekuna

Opiekun dziecka powinien rozpoznawać sygnały niewłaściwych postaw, ponieważ mogą one zaburzać poczucie bezpieczeństwa, samoocenę i samodzielność dziecka. W pracy wychowawczej ważne jest wspieranie dziecka zgodnie z jego wiekiem, możliwościami i indywidualnymi potrzebami.