Samodzielne odgryzanie kęsów u niemowlęcia
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Samodzielne odgryzanie kęsów to umiejętność pobierania fragmentów pokarmu z większego kawałka, np. miękkiego warzywa, owocu lub pieczywa dostosowanego do wieku dziecka. U dobrze rozwijającego się niemowlęcia pojawia się zwykle około 9. miesiąca życia.
Dlaczego około 9. miesiąca?
W tym okresie dziecko ma coraz lepszą koordynację ruchów jamy ustnej, języka, warg i żuchwy. Potrafi sprawniej przesuwać pokarm w ustach, rozgniatać go dziąsłami oraz kontrolować większe kawałki jedzenia. Rozwija się też samodzielność podczas jedzenia, np. chwytanie pokarmu palcami i wkładanie go do ust.
Co powinno umieć dziecko?
Około 9. miesiąca niemowlę zwykle:
- siedzi stabilnie z podparciem lub samodzielnie,
- interesuje się jedzeniem podawanym do ręki,
- podejmuje próby gryzienia i żucia,
- radzi sobie z grudkowatą konsystencją posiłków,
- zaczyna odgryzać małe, miękkie kęsy.
Bezpieczeństwo podczas nauki odgryzania
Pokarmy muszą być dobrane do możliwości dziecka. Należy unikać produktów twardych, okrągłych i łatwych do zakrztuszenia, np. całych winogron, orzechów, surowej marchewki w kawałku czy twardych skórek. Dziecko powinno jeść w pozycji siedzącej i zawsze pod nadzorem osoby dorosłej.
Ważne do egzaminu
Jeśli pytanie dotyczy miesiąca życia, w którym dobrze rozwijające się niemowlę nabywa umiejętność samodzielnego odgryzania kęsów, prawidłowa odpowiedź to: 9. miesiąc życia.