Wulgaryzmy u dziecka
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Wulgaryzmy u małego dziecka, np. trzylatka, najczęściej nie wynikają ze świadomej chęci obrażania innych. Dziecko może powtarzać słowa zasłyszane w przedszkolu, domu, mediach lub od starszych dzieci. W tym wieku ważne jest spokojne wyjaśnienie znaczenia sytuacji i pokazanie właściwego sposobu komunikowania się.
Jak reagować prawidłowo?
Najlepszą reakcją jest spokojne wytłumaczenie dziecku, że takich słów nie używamy, ponieważ mogą sprawiać przykrość, są niegrzeczne lub nieodpowiednie. Komunikat powinien być krótki, jasny i dostosowany do wieku dziecka.
Przykład: „To słowo jest brzydkie i może komuś zrobić przykrość. Jeśli jesteś zły, możesz powiedzieć: jestem zły”.
Czego unikać?
Nie należy reagować krzykiem, zawstydzaniem ani surową karą, ponieważ dziecko może nie rozumieć znaczenia słowa. Kategoryczne zakazy bez wyjaśnienia bywają mało skuteczne. Całkowite ignorowanie też nie jest najlepsze, jeśli dziecko dopiero uczy się norm społecznych.
Co jest ważne w pracy opiekuna?
- zachowanie spokoju,
- jasne określenie granicy: „nie używamy takich słów”,
- wyjaśnienie przyczyny zakazu,
- podanie akceptowalnego zamiennika,
- konsekwencja dorosłych,
- obserwacja, skąd dziecko mogło przejąć takie słownictwo.
Sens wychowawczy
Reakcja dorosłego powinna uczyć dziecko norm społecznych, szacunku do innych i sposobów wyrażania emocji. W pytaniu egzaminacyjnym prawidłowa odpowiedź to wytłumaczenie dziecku, dlaczego nie powinno używać przekleństw.