Zabawa równoległa
Słownik kwalifikacji SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Co to jest zabawa równoległa?
Zabawa równoległa to typ zabawy charakterystyczny głównie dla dzieci około 2. roku życia. Polega na tym, że dzieci bawią się obok siebie, często podobnymi zabawkami, ale bez rzeczywistej współpracy i bez wspólnego celu zabawy.
Dziecko może obserwować rówieśnika, naśladować jego czynności, korzystać z podobnych przedmiotów, ale nadal koncentruje się przede wszystkim na własnej aktywności.
Przykład
Dwoje dwulatków siedzi obok siebie w piaskownicy. Każde z nich przesypuje piasek własną łopatką do własnego wiaderka. Mogą patrzeć na siebie lub naśladować ruchy drugiego dziecka, ale nie budują jeszcze wspólnego zamku ani nie dzielą się zadaniami.
Dlaczego jest typowa dla dwulatków?
W wieku około 2 lat dziecko intensywnie rozwija:
- samodzielność,
- mowę,
- obserwację innych dzieci,
- pierwsze kontakty społeczne,
- naśladowanie zachowań.
Nie jest jednak jeszcze gotowe do pełnej współpracy w grupie. Dlatego zabawa równoległa jest naturalnym etapem rozwoju społecznego.
Różnica między zabawą równoległą a wspólną
W zabawie równoległej dzieci są obok siebie, ale każde bawi się osobno. W zabawie wspólnej dzieci zaczynają już wymieniać się przedmiotami, reagować na siebie i podejmować prostą współpracę.
Znaczenie w opiece nad dzieckiem
Opiekun nie powinien zmuszać dwulatka do zabawy zespołowej z podziałem ról. Warto zapewnić dzieciom bezpieczną przestrzeń, podobne zabawki i możliwość obserwowania siebie nawzajem. Zabawa równoległa przygotowuje dziecko do późniejszych form zabawy społecznej.