Aktywizacja podopiecznego

Aktywizacja podopiecznego to zachęcanie go do możliwie samodzielnego udziału w codziennym życiu, mimo choroby, wieku lub niepełnosprawności. Celem nie jest zmuszanie do wysiłku ponad siły, ale utrzymanie sprawności, niezależności i poczucia wpływu na własne życie.

Dlaczego aktywizacja jest ważna?

Brak aktywności może prowadzić do pogorszenia kondycji fizycznej, osłabienia mięśni, spadku motywacji, zależności od innych oraz izolacji społecznej. Osoba, która jest nadmiernie wyręczana, może szybciej tracić samodzielność.

Jak aktywizować podopiecznego?

Opiekun powinien stosować zasadę: pomagam tyle, ile trzeba, ale nie wyręczam bez potrzeby. Oznacza to, że podopieczny powinien wykonywać te czynności, które jest w stanie zrobić samodzielnie lub z niewielkim wsparciem.

Przykłady aktywizacji:
- zachęcanie do samodzielnego ubierania się, mycia lub jedzenia,
- dzielenie trudnych czynności na prostsze etapy,
- dostosowanie tempa pracy do możliwości osoby,
- motywowanie do spacerów, ćwiczeń zaleconych przez rehabilitanta lub prostych zajęć domowych,
- chwalenie wysiłku i postępów,
- umożliwianie kontaktów społecznych.

Czego unikać?

Nie należy narzucać zbyt trudnych zadań ani przeciążać podopiecznego. Błędem jest również nadopiekuńczość, czyli wykonywanie za niego wszystkich czynności. Prawidłowa aktywizacja wzmacnia samodzielność, bezpieczeństwo i poczucie godności osoby objętej opieką.