Bierne unoszenie ciała

Bierne unoszenie ciała to forma wspomagania ruchu osoby leżącej, wykonywana przez opiekuna lub rehabilitanta bez aktywnego wysiłku podopiecznego albo z jego minimalnym udziałem. Stosuje się ją m.in. u osób, które długo przebywały w łóżku i wymagają stopniowego przygotowania do siadania, wstawania oraz samodzielnego poruszania się.

Cel stosowania

Długotrwałe leżenie powoduje osłabienie mięśni, spadek wydolności, zaburzenia krążenia i ryzyko zawrotów głowy przy zmianie pozycji. Bierne unoszenie ciała pomaga:

• stopniowo przyzwyczaić organizm do zmiany pozycji,
• pobudzić krążenie,
• zmniejszyć skutki unieruchomienia,
• przygotować mięśnie i stawy do dalszej aktywizacji,
• zwiększyć bezpieczeństwo późniejszego siadania i pionizacji.

Zasady bezpieczeństwa

Opiekunka powinna wykonywać czynność spokojnie, etapami i zgodnie z możliwościami podopiecznego. Należy obserwować reakcję osoby: kolor skóry, oddech, zawroty głowy, osłabienie, ból, nudności lub duszność. W razie niepokojących objawów czynność trzeba przerwać i ułożyć podopiecznego w bezpiecznej pozycji.

Dlaczego nie stabilizatory ani orteza?

Stabilizatory i ortezy stosuje się głównie do podtrzymywania lub unieruchamiania określonych części ciała, np. stawu lub tułowia. Nie są podstawową metodą przygotowania osoby długo leżącej do samodzielnego poruszania się. Kąpiele rozgrzewające mogą poprawiać komfort, ale nie zastępują stopniowego uruchamiania.