Ból ucha - postępowanie opiekunki

Ból ucha u podopiecznego wymaga ostrożności, ponieważ może być objawem stanu zapalnego, urazu, zatkania przewodu słuchowego, infekcji lub innego problemu wymagającego oceny medycznej. Opiekunka nie diagnozuje przyczyny bólu i nie wykonuje zabiegów leczniczych bez zlecenia lekarza.

Co powinna zrobić opiekunka?

Najważniejszym działaniem jest zapewnienie kontaktu z lekarzem pierwszego kontaktu. Lekarz POZ oceni stan pacjenta i zdecyduje, czy potrzebne jest leczenie, dalsza diagnostyka albo skierowanie do laryngologa.

Opiekunka powinna:
- zapytać o charakter bólu, czas trwania i objawy towarzyszące,
- obserwować, czy występuje gorączka, wyciek z ucha, pogorszenie słuchu, zawroty głowy,
- poinformować rodzinę lub personel medyczny zgodnie z procedurami,
- pomóc w umówieniu wizyty u lekarza POZ,
- zapewnić podopiecznemu komfort i bezpieczeństwo.

Czego nie powinna robić?

Opiekunka nie powinna samodzielnie:
- zakładać maści, kropli ani innych leków do ucha,
- płukać ucha,
- usuwać woskowiny narzędziami,
- kierować pacjenta od razu do specjalisty bez zaleceń lekarza,
- stosować ciepłych okładów, jeśli nie ma pewności co do przyczyny bólu.

Dlaczego lekarz pierwszego kontaktu?

Lekarz POZ jest pierwszym ogniwem diagnostyki. Może rozpoznać typowy stan zapalny, wdrożyć leczenie lub skierować pacjenta do specjalisty. Działanie opiekunki powinno mieścić się w jej kompetencjach: obserwacja, zgłoszenie problemu, organizacja pomocy i wsparcie podopiecznego.