Chód parkinsonowski

Chód parkinsonowski to charakterystyczny sposób poruszania się często występujący u osób z chorobą Parkinsona. Dla opiekunki środowiskowej jest ważnym sygnałem obserwacyjnym, ponieważ może wskazywać na pogorszenie sprawności ruchowej lub początek choroby.

Typowe cechy

Do najczęstszych objawów należą:
- chodzenie małymi, drobnymi krokami,
- szuranie stopami po podłożu,
- sylwetka pochylona do przodu,
- trudność w rozpoczęciu chodzenia,
- spowolnienie ruchów,
- zmniejszone balansowanie rękami podczas marszu,
- problemy z zatrzymaniem się lub zmianą kierunku.

U części osób może występować także tzw. „zamrożenie chodu”, czyli nagła niemożność wykonania kroku mimo chęci poruszania się.

Znaczenie w opiece

Chód parkinsonowski zwiększa ryzyko upadków, urazów i utraty samodzielności. Opiekunka powinna obserwować zmiany w sposobie chodzenia, zgłaszać je rodzinie lub personelowi medycznemu oraz dbać o bezpieczeństwo otoczenia.

Działania opiekunki

W praktyce należy:
- usuwać przeszkody z podłogi,
- zapewnić dobre oświetlenie,
- zachęcać do używania zaleconych pomocy, np. laski lub balkonika,
- nie poganiać podopiecznego,
- asekurować podczas przemieszczania się,
- zgłaszać nowe lub nasilające się objawy lekarzowi.

Chód małymi krokami, pochylenie tułowia i szuranie nogami są typowymi objawami sugerującymi chorobę Parkinsona.