Przejdź do głównej treści
  1. Strona główna
  2. Słownik
  3. SPO.05
  4. Duszność wydechowa

Duszność wydechowa

Słownik kwalifikacji SPO.05 - Świadczenie usług opiekuńczych

Czym jest duszność wydechowa?

Duszność wydechowa to trudność w wydaleniu powietrza z płuc. Chory zwykle może wziąć wdech, ale wydech jest przedłużony, nasilony i męczący. Często towarzyszy mu charakterystyczny świst słyszalny podczas oddychania.

Typowe objawy

  • wydłużony wydech,
  • świszczący oddech,
  • uczucie braku powietrza,
  • niepokój, lęk,
  • przyjmowanie pozycji siedzącej z podparciem rąk,
  • możliwy kaszel i ucisk w klatce piersiowej.

Najczęstsze przyczyny

Duszność wydechowa pojawia się najczęściej wtedy, gdy dochodzi do zwężenia oskrzeli. Może występować m.in. w:

  • astmie oskrzelowej,
  • przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, czyli POChP,
  • reakcji alergicznej,
  • infekcjach dróg oddechowych przebiegających ze skurczem oskrzeli.

Postępowanie opiekuna

Opiekun powinien zachować spokój i ułatwić choremu oddychanie. Należy:

  • pomóc przyjąć pozycję siedzącą lub ortopnoiczną,
  • rozluźnić uciskającą odzież,
  • zapewnić dopływ świeżego powietrza,
  • ograniczyć wysiłek i stres,
  • przypomnieć o lekach zaleconych przez lekarza, np. inhalatorze, jeśli pacjent go stosuje,
  • obserwować częstość oddechów, kolor skóry i poziom świadomości.

Kiedy wezwać pomoc?

Pilnej pomocy wymaga duszność narastająca, sinienie ust, zaburzenia świadomości, brak poprawy po lekach lub trudność w mówieniu pełnymi zdaniami. W takiej sytuacji należy wezwać pogotowie ratunkowe.