Duszność wydechowa
Słownik kwalifikacji SPO.05 - Świadczenie usług opiekuńczych
Czym jest duszność wydechowa?
Duszność wydechowa to trudność w wydaleniu powietrza z płuc. Chory zwykle może wziąć wdech, ale wydech jest przedłużony, nasilony i męczący. Często towarzyszy mu charakterystyczny świst słyszalny podczas oddychania.
Typowe objawy
- wydłużony wydech,
- świszczący oddech,
- uczucie braku powietrza,
- niepokój, lęk,
- przyjmowanie pozycji siedzącej z podparciem rąk,
- możliwy kaszel i ucisk w klatce piersiowej.
Najczęstsze przyczyny
Duszność wydechowa pojawia się najczęściej wtedy, gdy dochodzi do zwężenia oskrzeli. Może występować m.in. w:
- astmie oskrzelowej,
- przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, czyli POChP,
- reakcji alergicznej,
- infekcjach dróg oddechowych przebiegających ze skurczem oskrzeli.
Postępowanie opiekuna
Opiekun powinien zachować spokój i ułatwić choremu oddychanie. Należy:
- pomóc przyjąć pozycję siedzącą lub ortopnoiczną,
- rozluźnić uciskającą odzież,
- zapewnić dopływ świeżego powietrza,
- ograniczyć wysiłek i stres,
- przypomnieć o lekach zaleconych przez lekarza, np. inhalatorze, jeśli pacjent go stosuje,
- obserwować częstość oddechów, kolor skóry i poziom świadomości.
Kiedy wezwać pomoc?
Pilnej pomocy wymaga duszność narastająca, sinienie ust, zaburzenia świadomości, brak poprawy po lekach lub trudność w mówieniu pełnymi zdaniami. W takiej sytuacji należy wezwać pogotowie ratunkowe.