Dyzartria
Słownik kwalifikacji SPO.05 - Świadczenie usług opiekuńczych
Czym jest dyzartria?
Dyzartria to zaburzenie motoryki mowy wynikające z uszkodzenia układu nerwowego lub mięśni biorących udział w mówieniu. Osoba wie, co chce powiedzieć, zwykle rozumie wypowiedzi innych, ale ma trudność z prawidłowym wypowiedzeniem słów.
Dyzartria może wystąpić m.in. po udarze mózgu, w chorobie Parkinsona, stwardnieniu rozsianym lub po urazach neurologicznych.
Typowe objawy
- mowa niewyraźna, zamazana, bełkotliwa,
- trudność w artykulacji głosek,
- spowolnione lub zbyt szybkie tempo mowy,
- osłabiony, cichy albo monotonny głos,
- trudność w kontrolowaniu oddechu podczas mówienia,
- czasem brak możliwości mówienia mimo zachowanego rozumienia.
Dyzartria a zaburzenia rozumienia języka
W dyzartrii problem dotyczy głównie wykonania mowy, czyli pracy aparatu mowy. Podopieczny może rozumieć polecenia i wykonywać instrukcje, ale nie odpowiadać słownie albo mówić bardzo niewyraźnie.
To odróżnia ją od zaburzeń rozumienia języka, w których osoba nie rozumie pytań, poleceń lub wypowiedzi innych.
Postępowanie opiekunki
- mówić spokojnie, krótkimi zdaniami,
- dawać podopiecznemu więcej czasu na odpowiedź,
- nie ponaglać i nie kończyć zdań za podopiecznego bez potrzeby,
- zachęcać do komunikacji alternatywnej: gestów, wskazywania, tablicy z literami lub obrazkami,
- obserwować zmiany w mowie i zgłaszać je personelowi medycznemu,
- wspierać ćwiczenia zalecone przez logopedę.
Ważne na egzaminie
Jeśli podopieczny wykonuje instrukcje, ale nie odpowiada słownie na pytania, oznacza to, że prawdopodobnie rozumienie jest zachowane, a problem dotyczy mówienia, czyli motoryki mowy.