Kąpiel pacjenta leżącego

Kąpiel pacjenta leżącego to czynność higieniczna wykonywana u osoby, która nie może samodzielnie skorzystać z wanny lub prysznica. Jej celem jest utrzymanie czystości skóry, poprawa komfortu, zapobieganie odparzeniom, zakażeniom i odleżynom.

Temperatura wody

Do kąpieli pacjenta leżącego przyjmuje się wodę o temperaturze 37-50°C. W praktyce należy zawsze sprawdzić temperaturę wody przed kontaktem ze skórą pacjenta, najlepiej termometrem lub przez ocenę dotykową. Woda nie może powodować bólu, pieczenia ani ryzyka oparzenia.

Zasady bezpieczeństwa

Podczas kąpieli należy:
- zapewnić pacjentowi intymność i odpowiednią temperaturę w pomieszczeniu,
- przygotować wszystkie potrzebne przybory przed rozpoczęciem czynności,
- myć ciało etapami, odsłaniając tylko aktualnie mytą część,
- obserwować skórę pod kątem zaczerwienień, ran, odparzeń i odleżyn,
- dokładnie osuszyć fałdy skórne, pachwiny, pachy i przestrzenie między palcami,
- dbać o wygodną i bezpieczną pozycję pacjenta.

Kolejność mycia

Zwykle mycie wykonuje się od miejsc najczystszych do najbardziej zanieczyszczonych: twarz, szyja, kończyny górne, klatka piersiowa, brzuch, kończyny dolne, plecy, pośladki i okolice intymne. Okolice intymne myje się na końcu, używając osobnej myjki lub rękawicy.

Ważne na egzaminie

W pytaniu o temperaturę wody do kąpieli pacjenta leżącego poprawna odpowiedź to 37-50°C. Pozostałe zakresy są zbyt niskie lub zbyt wysokie i nie odpowiadają standardowi przyjętemu w zadaniu egzaminacyjnym.