Myśli i skłonności samobójcze

Myśli i skłonności samobójcze to jeden z najpoważniejszych objawów, na które trzeba zwrócić uwagę u osoby z depresją lub stanami depresyjnymi. Mogą obejmować wypowiedzi o bezsensie życia, pragnieniu śmierci, planowaniu samobójstwa albo zachowania wskazujące na przygotowywanie się do odebrania sobie życia.

Dlaczego są szczególnie ważne?

Depresja może znacznie obniżać poczucie własnej wartości, nadzieję i zdolność radzenia sobie z trudnościami. Dlatego ryzyko samobójstwa u osób z depresją jest realne i wymaga natychmiastowej reakcji. Opiekun nie diagnozuje, ale powinien uważnie obserwować podopiecznego i zgłaszać niepokojące sygnały rodzinie, personelowi medycznemu lub odpowiednim służbom.

Sygnały ostrzegawcze

Do niepokojących objawów należą m.in.:
- wypowiedzi: „nie chcę żyć”, „wszystko straciło sens”, „byłoby lepiej beze mnie”,
- rozdawanie rzeczy osobistych, porządkowanie spraw,
- nagłe wycofanie się z kontaktów,
- zainteresowanie sposobami odebrania sobie życia,
- gromadzenie leków lub niebezpiecznych przedmiotów,
- nagła poprawa nastroju po okresie głębokiej depresji, która może oznaczać podjęcie decyzji o samobójstwie.

Postępowanie opiekuna

Opiekun powinien zachować spokój, potraktować każdą taką wypowiedź poważnie i nie zostawiać osoby samej, jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie. Należy poinformować lekarza, pielęgniarkę, rodzinę lub wezwać pomoc medyczną. Ważne jest usunięcie z otoczenia potencjalnie niebezpiecznych przedmiotów, np. nadmiaru leków, ostrych narzędzi czy środków chemicznych.

Czego nie robić?

Nie wolno bagatelizować problemu, zawstydzać chorego ani mówić: „weź się w garść”. Osoba w depresji potrzebuje bezpieczeństwa, wsparcia i szybkiego kontaktu z profesjonalną pomocą.