Oparzenie – pierwsza pomoc
Słownik kwalifikacji SPO.05 - Świadczenie usług opiekuńczych
Oparzenie to uszkodzenie skóry lub głębszych tkanek spowodowane działaniem wysokiej temperatury, substancji chemicznych, prądu lub promieniowania. W opiece nad podopiecznym częste są oparzenia termiczne, np. gorącą wodą, herbatą lub parą.
Co zrobić w pierwszej kolejności?
Najważniejsze jest natychmiastowe schładzanie miejsca oparzenia chłodną lub zimną bieżącą wodą. Należy robić to możliwie szybko, najlepiej przez około 20 minut, jeśli stan poszkodowanego na to pozwala.
Schładzanie:
- zmniejsza ból,
- ogranicza głębokość uszkodzenia tkanek,
- zmniejsza obrzęk,
- hamuje dalsze działanie wysokiej temperatury.
Dalsze postępowanie
Po schłodzeniu należy:
- delikatnie zdjąć biżuterię, obuwie lub ciasną odzież z okolicy oparzenia, jeśli nie przywarły do skóry,
- osłonić oparzenie jałowym opatrunkiem lub czystym materiałem,
- zapewnić poszkodowanemu spokój i obserwować jego stan,
- wezwać pomoc medyczną, jeśli oparzenie jest rozległe, głębokie, dotyczy osoby starszej, dziecka, twarzy, krocza, dłoni, stóp lub występują pęcherze i silny ból.
Czego nie wolno robić?
Nie należy:
- smarować oparzenia maścią, masłem, olejem ani kremem,
- stosować spirytusu lub środków odkażających bez zalecenia,
- przebijać pęcherzy,
- przykładać lodu bezpośrednio do skóry,
- odrywać ubrania przyklejonego do rany.
W pytaniach egzaminacyjnych pierwszą czynnością przy świeżym oparzeniu gorącą wodą jest schłodzenie miejsca oparzenia zimną wodą.