Pozycja ortopnoiczna

Pozycja ortopnoiczna to pozycja ułatwiająca oddychanie osobie z dusznością. Polega na ułożeniu podopiecznego wysoko, najczęściej w pozycji siedzącej lub półsiedzącej, z lekkim pochyleniem tułowia do przodu. Ręce warto oprzeć o stół, kolana, poręcze fotela albo poduszki.

Kiedy się ją stosuje?

Pozycję ortopnoiczną stosuje się m.in. u osób z:

• napadem astmy oskrzelowej,
• dusznością,
• przewlekłą obturacyjną chorobą płuc,
• niewydolnością krążenia z trudnościami oddechowymi.

W pytaniach egzaminacyjnych typowe objawy alarmowe to: poważne trudności w oddychaniu, potliwość, sinica, niepokój, świszczący oddech.

Dlaczego pomaga?

Pochylenie do przodu i podparcie rąk ułatwia pracę dodatkowych mięśni oddechowych. Klatka piersiowa może się swobodniej rozszerzać, a oddychanie staje się mniej męczące.

Czego unikać?

Przy duszności nie należy układać osoby:

• na wznak, bo może to nasilić trudności w oddychaniu,
• na brzuchu, bo ogranicza ruchy klatki piersiowej,
• wysoko z odchyleniem do tyłu, bo nie daje tak dobrego wsparcia mięśniom oddechowym.

Postępowanie opiekunki

Opiekunka powinna zachować spokój, pomóc przyjąć pozycję ortopnoiczną, zapewnić dopływ świeżego powietrza, poluzować uciskającą odzież i wezwać pomoc medyczną, jeśli objawy są nasilone lub nie ustępują. Jeżeli podopieczny ma zalecony inhalator, należy umożliwić jego użycie zgodnie z zaleceniem lekarza.