Resuscytacja krążeniowo-oddechowa

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) to czynności ratunkowe wykonywane u osoby, która jest nieprzytomna i nie oddycha prawidłowo. Celem RKO jest podtrzymanie krążenia krwi i dostarczania tlenu do mózgu do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego.

Kiedy rozpocząć RKO?

RKO należy rozpocząć, gdy poszkodowany:
- nie reaguje na głos ani potrząśnięcie za ramiona,
- nie oddycha lub oddycha nieprawidłowo, np. pojedynczymi westchnięciami,
- wymaga natychmiastowego wezwania pomocy.

Oddech sprawdza się maksymalnie przez 10 sekund po udrożnieniu dróg oddechowych.

Jak wykonywać uciśnięcia klatki piersiowej u osoby dorosłej?

Uciśnięcia wykonuje się na środku klatki piersiowej, na dolnej połowie mostka. Nie uciska się brzucha ani bocznych części klatki piersiowej.

Najważniejsze zasady:
- ułóż nadgarstek jednej dłoni na środku klatki piersiowej,
- drugą dłoń połóż na pierwszej,
- trzymaj wyprostowane łokcie,
- uciskaj klatkę piersiową na głębokość około 5–6 cm,
- wykonuj uciśnięcia z częstością 100–120/min,
- po każdym uciśnięciu pozwól klatce piersiowej wrócić do pierwotnego położenia.

Schemat RKO u osoby dorosłej

Standardowy schemat to:
- 30 uciśnięć klatki piersiowej,
- następnie 2 oddechy ratownicze, jeśli ratownik potrafi i może je wykonać.

Jeśli ratownik nie wykonuje oddechów ratowniczych, powinien prowadzić same uciśnięcia klatki piersiowej bez przerwy do czasu przybycia pomocy, odzyskania prawidłowego oddechu lub wyczerpania sił.