Stwardnienie rozsiane – opieka w fazie remisji

Stwardnienie rozsiane (SM, sclerosis multiplex) to przewlekła choroba neurologiczna, w której dochodzi do uszkadzania osłonek mielinowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Objawy mogą obejmować osłabienie kończyn, zaburzenia czucia, problemy z równowagą, męczliwość, zaburzenia widzenia oraz trudności w poruszaniu się.

Czym jest remisja?

Remisja to okres wyciszenia choroby, w którym objawy są słabsze lub nie pojawiają się nowe rzuty. Nie oznacza to jednak pełnego wyleczenia. Podopieczny może nadal mieć ograniczenia, np. szybsze męczenie się, zaburzenia chodu lub obniżoną sprawność.

Zadania opiekuna w remisji

W fazie remisji opiekun powinien przede wszystkim wspierać samodzielność i aktywność podopiecznego, ale z uwzględnieniem jego możliwości. Ważne jest, aby nie wyręczać osoby chorej we wszystkim, jeśli może wykonać czynność samodzielnie lub z niewielką pomocą.

Opiekun powinien:
- zachęcać do codziennych aktywności dostosowanych do stanu zdrowia,
- pomagać tylko wtedy, gdy jest to konieczne,
- dbać o bezpieczeństwo podczas poruszania się,
- przeciwdziałać izolacji społecznej,
- obserwować pogorszenie stanu zdrowia i zgłaszać niepokojące objawy,
- przypominać o odpoczynku i unikaniu przemęczenia,
- wspierać rehabilitację zaleconą przez specjalistów.

Czego unikać?

Nie należy zachęcać do intensywnych ćwiczeń, które mogą nasilić zmęczenie. Błędem jest także unieruchamianie podopiecznego w łóżku lub wyręczanie go we wszystkich czynnościach. Właściwe postępowanie polega na stymulowaniu do działania mimo ograniczeń.