Stymulacja poznawcza w otępieniu

Stymulacja poznawcza to działania podtrzymujące sprawność umysłową osoby z otępieniem, np. w chorobie Alzheimera. We wczesnym stadium choroby szczególnie ważne jest wspieranie pamięci, uwagi, orientacji w czasie i miejscu oraz zachowanie możliwie dużej samodzielności.

Cele stymulacji poznawczej

• spowolnienie pogarszania funkcji poznawczych,
• podtrzymanie orientacji w rzeczywistości,
• wzmacnianie poczucia bezpieczeństwa,
• ograniczanie lęku i dezorientacji,
• wspieranie kontaktów społecznych i codziennej aktywności.

Przykłady działań opiekunki

Opiekunka może:

• rozmawiać z podopieczną o aktualnej dacie, porze dnia, planie dnia,
• zachęcać do korzystania z kalendarza, zegara, podpisanych szafek i zdjęć,
• ćwiczyć pamięć przez wspominanie znanych osób, miejsc i wydarzeń,
• proponować proste gry słowne, układanki, czytanie krótkich tekstów,
• angażować podopieczną w znane czynności domowe, np. składanie ręczników, podlewanie kwiatów,
• unikać nadmiaru bodźców, hałasu i częstych zmian w otoczeniu.

Ważne zasady

Stymulacja powinna być spokojna, dostosowana do możliwości chorej i prowadzona bez oceniania. Nie należy zawstydzać podopiecznej za pomyłki ani wymagać zbyt trudnych zadań. W chorobie Alzheimera korzystna jest stałość otoczenia i rytmu dnia, ponieważ zmniejsza dezorientację i poprawia poczucie bezpieczeństwa.

Typowy błąd egzaminacyjny

Błędem jest zalecanie częstych zmian, nadmiernej różnorodności lub samodzielnych spacerów bez oceny bezpieczeństwa. U osoby z otępieniem priorytetem są: orientacja, pamięć, przewidywalność i bezpieczne środowisko.