Terapia reminiscencyjna

Terapia reminiscencyjna polega na wspieraniu osoby starszej lub chorej poprzez odwoływanie się do jej wspomnień, przeżyć i ważnych wydarzeń z życia. Jest szczególnie przydatna u osób z chorobą Alzheimera i innymi zespołami otępiennymi, ponieważ pamięć dawnych wydarzeń często utrzymuje się dłużej niż pamięć świeża.

Cel terapii

Celem jest pobudzanie funkcji poznawczych, zwłaszcza pamięci, orientacji i mowy, a także wzmacnianie poczucia bezpieczeństwa oraz tożsamości podopiecznego.

Przykładowe zajęcia

Do terapii reminiscencyjnej można wykorzystać:
- przeglądanie rodzinnych zdjęć,
- rozmowy o dzieciństwie, pracy, rodzinie i dawnych zwyczajach,
- słuchanie znanych piosenek z młodości,
- oglądanie pamiątek, listów, dyplomów, przedmiotów osobistych,
- tworzenie albumu wspomnień.

Dlaczego rodzinne zdjęcia są pomocne?

Zdjęcia są konkretnym bodźcem wzrokowym, który ułatwia przywoływanie wspomnień. Osoba z chorobą Alzheimera może łatwiej rozpoznać bliskich, przypomnieć sobie wydarzenia i podjąć rozmowę. Takie zajęcia są bardziej aktywizujące niż bierne oglądanie telewizji lub słuchanie radia.

Zasady pracy opiekunki

Opiekunka powinna prowadzić rozmowę spokojnie, bez poprawiania na siłę i bez zawstydzania podopiecznego. Należy zadawać proste pytania, dawać czas na odpowiedź i wzmacniać pozytywne emocje. Najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa, nie sprawdzanie wiedzy.