Zatorowość płucna
Słownik kwalifikacji SPO.05 - Świadczenie usług opiekuńczych
Zatorowość płucna to stan, w którym materiał zatorowy, najczęściej skrzeplina, blokuje naczynie krwionośne w płucach. Jest to sytuacja potencjalnie zagrożenia życia i wymaga pilnej oceny medycznej.
Skąd bierze się zator?
Najczęściej zator pochodzi ze skrzepliny powstałej w żyłach głębokich kończyn dolnych. Fragment zakrzepu może oderwać się, popłynąć z krwią do serca, a następnie do naczyń płucnych, gdzie dochodzi do ich zamknięcia.
Objawy alarmowe
Do objawów, które mogą sugerować zatorowość płucną, należą:
- nagła duszność,
- ból w klatce piersiowej, często nasilający się przy oddychaniu,
- przyspieszony oddech i tętno,
- niepokój, osłabienie, bladość lub sinica,
- kaszel, czasem z krwiopluciem,
- nagłe pogorszenie stanu ogólnego.
Postępowanie opiekuna
Opiekun nie rozpoznaje samodzielnie zatorowości, ale powinien zauważyć objawy alarmowe i szybko wezwać pomoc. Należy zapewnić pacjentowi spokój, wygodną pozycję ułatwiającą oddychanie oraz obserwować oddech, tętno i świadomość.
Czego nie robić?
Przy podejrzeniu zatoru nie wykonuje się zabiegów mogących obciążyć pacjenta, np. intensywnego oklepywania klatki piersiowej czy forsownych ćwiczeń. Priorytetem jest szybki kontakt z personelem medycznym.