Gwint naprawczy

Słownik kwalifikacji TDR.01 - Eksploatacja środków transportu drogowego

Gwint naprawczy wykonuje się wtedy, gdy istniejący gwint w otworze został uszkodzony, zerwany lub nadmiernie zużyty i nie zapewnia już prawidłowego połączenia śrubowego. Naprawa polega najczęściej na rozwierceniu otworu i przegwintowaniu go na większy rozmiar.

Zasada doboru rozmiaru

W prostych pytaniach egzaminacyjnych przyjmuje się, że uszkodzony gwint metryczny naprawia się przez wykonanie najbliższego większego typowego gwintu. Przykład:

  • uszkodzony gwint M10 → rozmiar naprawczy M12,
  • nie wykonuje się ponownie M10, bo uszkodzony materiał nie utrzyma gwintu,
  • nie stosuje się mniejszego M8, bo wymagałby zmniejszenia otworu,
  • M14 byłby zwykle zbyt dużym przeskokiem, jeśli nie wynika to z dokumentacji.

Przebieg naprawy przez przegwintowanie

Typowe czynności to:

  1. Ocena uszkodzenia gwintu.
  2. Dobór większego rozmiaru gwintu, np. M12 zamiast M10.
  3. Rozwiercenie otworu pod nowy gwint.
  4. Wykonanie gwintu gwintownikiem.
  5. Sprawdzenie dopasowania nowej śruby.

Ważne w praktyce

Dobór rozmiaru naprawczego musi uwzględniać grubość materiału, wytrzymałość połączenia i miejsce montażu. W pojazdach nie wolno dowolnie powiększać otworów w elementach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo, np. w układzie hamulcowym, zawieszeniu lub mocowaniach konstrukcyjnych. W takich przypadkach należy kierować się dokumentacją producenta albo zastosować specjalne wkładki gwintowe, jeżeli są przewidziane.