Naczepa kłonicowa

Słownik kwalifikacji TDR.01 - Eksploatacja środków transportu drogowego

Naczepa kłonicowa to naczepa przeznaczona głównie do przewozu ładunków dłużycowych, czyli długich elementów o kształcie walcowym lub podłużnym. Najczęściej wykorzystuje się ją do transportu bali drewna, dłużycy, rur, słupów oraz elementów stalowych.

Cechy charakterystyczne

Najważniejszym elementem tej naczepy są kłonice, czyli pionowe słupki umieszczone po bokach platformy ładunkowej. Ich zadaniem jest boczne podtrzymywanie ładunku i zapobieganie jego przemieszczaniu się podczas jazdy.

Typowa naczepa kłonicowa ma:
- otwartą platformę ładunkową,
- boczne kłonice zabezpieczające ładunek,
- możliwość przewozu długich i ciężkich materiałów,
- mocowania do pasów, łańcuchów lub innych środków zabezpieczających.

Zastosowanie w transporcie drewna

Do przewozu bali drewna nie stosuje się naczep z plandeką ani kontenerowych, ponieważ ładunek ma nieregularny kształt, dużą masę i wymaga solidnego bocznego podparcia. Naczepa kłonicowa umożliwia stabilne ułożenie bali oraz ich prawidłowe zabezpieczenie przed stoczeniem.

Ważne zasady eksploatacyjne

Podczas transportu drewna należy zwrócić uwagę na:
- równomierne rozmieszczenie ładunku,
- nieprzekraczanie dopuszczalnej masy całkowitej i nacisków osi,
- prawidłowe użycie pasów lub łańcuchów mocujących,
- kontrolę stanu kłonic i punktów mocowania.

W pytaniach egzaminacyjnych naczepa kłonicowa jest właściwym wyborem zawsze wtedy, gdy mowa o przewozie bali drewna lub innych długich elementów wymagających bocznego zabezpieczenia.