Przekładnia hydrokinetyczna

Słownik kwalifikacji TDR.01 - Eksploatacja środków transportu drogowego

Przekładnia hydrokinetyczna to element układu napędowego, który przenosi moment obrotowy z silnika na skrzynię biegów za pomocą cieczy roboczej, najczęściej oleju. Stosuje się ją głównie w automatycznych skrzyniach biegów pojazdów samochodowych, autobusów i pojazdów użytkowych.

Najważniejsza cecha

Cechą wyróżniającą przekładnię hydrokinetyczną jest przenoszenie i zwiększanie momentu obrotowego. Oznacza to, że przy ruszaniu lub dużym obciążeniu może ona chwilowo przekazać na układ napędowy większy moment niż moment dostarczany przez silnik.

To odróżnia ją od zwykłego sprzęgła, które zasadniczo tylko rozłącza i łączy napęd, ale nie zwiększa momentu obrotowego.

Budowa i działanie

Typowa przekładnia hydrokinetyczna składa się z:

  • pompy połączonej z wałem korbowym silnika,
  • turbiny połączonej ze skrzynią biegów,
  • kierownicy / reak­tora, który zmienia kierunek przepływu cieczy i umożliwia zwiększenie momentu obrotowego.

Silnik obraca pompę, pompa wprawia w ruch olej, a strumień oleju napędza turbinę. Dzięki temu napęd jest przenoszony płynnie, bez mechanicznego tarcia typowego dla sprzęgła ciernego.

Ważne pojęcia egzaminacyjne

  • W przekładni hydrokinetycznej występuje poślizg, szczególnie podczas ruszania.
  • Przełożenie dynamiczne nie jest stale równe 1.
  • Moment obrotowy może być zwiększany, zwłaszcza przy dużej różnicy prędkości między pompą a turbiną.
  • W wielu pojazdach stosuje się sprzęgło blokujące, tzw. lock-up, które ogranicza poślizg przy jeździe ze stałą prędkością.

Zapamiętaj

Jeśli w pytaniu pojawia się przekładnia hydrokinetyczna, najczęściej poprawna odpowiedź dotyczy płynnego przenoszenia napędu oraz zwiększania momentu obrotowego.