Zabezpieczanie ładunku polega na takim rozmieszczeniu i unieruchomieniu towaru w przestrzeni ładunkowej, aby podczas jazdy nie przemieszczał się, nie przewracał i nie powodował zagrożenia dla kierowcy, innych uczestników ruchu ani pojazdu.
W pojazdach ciężarowych i przyczepach, szczególnie kategorii N2, N3, O3 i O4, ładunek umieszczony na podłodze musi być zabezpieczony z uwzględnieniem sił bezwładności powstających podczas hamowania, przyspieszania i jazdy po łuku.
Wartości sił przy zabezpieczaniu ładunku
Przyjmuje się, że zabezpieczenie powinno równoważyć siły odpowiadające:
- 80% ciężaru ładunku do przodu, czyli w kierunku jazdy podczas hamowania,
- 50% ciężaru ładunku do tyłu, np. przy ruszaniu lub przyspieszaniu,
- 50% ciężaru ładunku na boki, np. podczas skręcania lub omijania przeszkody.
Najważniejsza wartość egzaminacyjna: przy hamowaniu w kierunku jazdy wymagane zabezpieczenie wynosi 80% wagi ładunku.
Sposoby zabezpieczania ładunku
Do najczęściej stosowanych metod należą:
- pasy mocujące i odciągi,
- maty antypoślizgowe zwiększające tarcie,
- kliny i belki blokujące,
- rozpory, listwy i ściany grodziowe,
- odpowiednie rozmieszczenie ładunku względem osi pojazdu.
Przykład
Jeżeli ładunek waży 1000 kg, to zabezpieczenie przed przesunięciem do przodu powinno wytrzymać siłę odpowiadającą około 800 kg. Nie oznacza to, że wystarczy jeden przypadkowy pas — należy uwzględnić tarcie, sposób mocowania i dopuszczalną wytrzymałość elementów zabezpieczających.
Znaczenie w transporcie
Nieprawidłowo zabezpieczony ładunek może przesunąć środek ciężkości pojazdu, uszkodzić zabudowę, spowodować przewrócenie pojazdu albo wypadnięcie towaru na drogę. Dlatego kontrola mocowania ładunku jest jednym z podstawowych obowiązków w eksploatacji środków transportu drogowego.