Ładunki szybko psujące się to towary, których jakość, wartość handlowa lub bezpieczeństwo użycia może szybko się pogorszyć pod wpływem czasu oraz warunków przewozu. Do tej grupy należą głównie produkty spożywcze, np. mięso, ryby, nabiał, owoce, warzywa, mrożonki, pieczywo cukiernicze, a także niektóre leki lub materiały biologiczne.
Najważniejsza cecha
Charakterystyczną cechą tych ładunków jest wrażliwość na długość przewozu. Im dłużej trwa transport, tym większe ryzyko:
- utraty świeżości,
- rozmrożenia lub przegrzania,
- rozwoju drobnoustrojów,
- uszkodzenia jakościowego,
- utraty przydatności do sprzedaży lub spożycia.
Dlatego czas przewozu musi być dokładnie zaplanowany, a trasa powinna ograniczać zbędne postoje i przeładunki.
Wymagania przewozowe
Ładunki szybko psujące się często wymagają specjalistycznego taboru, np.:
- chłodni,
- izoterm,
- mroźni,
- pojazdów z agregatem chłodniczym,
- pojazdów umożliwiających kontrolę temperatury.
W przewozach międzynarodowych żywności szybko psującej się istotne znaczenie ma umowa ATP, która określa wymagania dotyczące pojazdów i warunków temperaturowych.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy ładunków szybko psujących się i ładunków żywych, wspólną cechą nie jest łatwość przewozu ani odporność na warunki transportu. Przeciwnie — są to ładunki wymagające szczególnej organizacji. Poprawna odpowiedź to zwykle wrażliwość na długość przewozu.