Droga przebiegu
Słownik kwalifikacji TKO.02 - Montaż i eksploatacja urządzeń i systemów sterowania ruchem kolejowym
Droga przebiegu to odcinek toru, po którym ma odbyć się jazda pociągu lub manewru od sygnału początkowego do miejsca końcowego przebiegu. W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba ją odczytać z fragmentu planu schematycznego.
Elementy drogi przebiegu
Droga przebiegu może obejmować:
- tor zasadniczy lub dodatkowy,
- rozjazdy i skrzyżowania torów,
- odcinki izolowane lub kontrolowane licznikami osi,
- semafor początkowy i miejsce końca przebiegu,
- zwrotnice ochronne, jeżeli są wymagane.
Jak analizować drogę przebiegu?
Najważniejsza zasada to śledzenie ciągłości toru. Należy rozpocząć od semafora, spod którego ma odbyć się jazda, a następnie przejść po linii toru aż do wskazanego toru docelowego. Każdy napotkany rozjazd trzeba ustawić tak, aby umożliwiał przejazd tą drogą.
Przykład: jeżeli przebieg ma prowadzić spod semafora B na tor 2, należy sprawdzić, przez które rozjazdy pociąg musi przejechać, aby z toru przy semaforze B dostać się na tor oznaczony numerem 2.
Warunki ułożenia przebiegu
Dla bezpiecznego ułożenia przebiegu urządzenia srk sprawdzają między innymi:
- właściwe położenie zwrotnic,
- niezajętość wymaganych odcinków torowych,
- brak sprzecznych przebiegów,
- zamknięcie i ryglowanie zwrotnic,
- możliwość podania sygnału zezwalającego na semaforze.
Droga przebiegu jest więc podstawowym pojęciem przy analizie planów schematycznych i zależności w urządzeniach srk.