Klasy ochronności urządzeń elektrycznych
Słownik kwalifikacji TKO.02 - Montaż i eksploatacja urządzeń i systemów sterowania ruchem kolejowym
Klasa ochronności określa sposób zabezpieczenia użytkownika przed porażeniem prądem elektrycznym w urządzeniach niskiego napięcia. W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się symbole graficzne oraz różnice między klasami 0, I, II i III.
Klasa 0
Urządzenie ma tylko izolację podstawową i nie ma zacisku ochronnego PE. Obecnie jest uznawane za rozwiązanie niebezpieczne i praktycznie nie powinno być stosowane w typowych instalacjach.
Klasa I
Urządzenie ma izolację podstawową oraz części przewodzące dostępne połączone z przewodem ochronnym PE. W razie uszkodzenia izolacji prąd zwarciowy powinien spowodować zadziałanie zabezpieczenia, np. wyłącznika nadprądowego lub różnicowoprądowego.
Klasa II
Urządzenie ma izolację podwójną lub wzmocnioną. Nie wymaga podłączenia przewodu ochronnego PE. Symbolem klasy II jest kwadrat w kwadracie. Taki symbol oznacza, że ochrona przed porażeniem nie zależy od uziemienia obudowy.
Przykłady urządzeń klasy II: wiele elektronarzędzi ręcznych, zasilacze w obudowie izolacyjnej, ładowarki, drobny sprzęt AGD.
Klasa III
Urządzenie jest zasilane bardzo niskim napięciem bezpiecznym, np. SELV. Ochrona wynika z niskiego napięcia zasilania, które w normalnych warunkach nie stwarza zagrożenia porażeniowego.
Najważniejsze do zapamiętania
- kwadrat w kwadracie = II klasa ochronności,
- klasa I wymaga przewodu ochronnego PE,
- klasa II nie wymaga PE, bo ma izolację podwójną lub wzmocnioną,
- klasa III dotyczy zasilania bardzo niskim napięciem bezpiecznym.