Przeciwwtórność stacyjna
Słownik kwalifikacji TKO.02 - Montaż i eksploatacja urządzeń i systemów sterowania ruchem kolejowym
Przeciwwtórność stacyjna to zależność stosowana w elektromechanicznych urządzeniach srk, której zadaniem jest wymuszenie prawidłowej kolejności czynności między nastawniami w obrębie stacji.
W kontekście egzaminacyjnym najważniejsze jest zapamiętanie, że przymus zwrotu zgody w elektromechanicznej blokadzie stacyjnej na nastawniach dysponujących jest realizowany przez przeciwwtórność stacyjną.
Na czym polega sens tej zależności?
Zgoda udzielona przez nastawnię nie może pozostawać bez kontroli. Po wykorzystaniu zgody do wykonania określonej czynności ruchowej urządzenia wymuszają jej zwrot, aby nie dopuścić do ponownego lub niewłaściwego użycia tej samej zgody.
Przeciwwtórność stacyjna zabezpiecza więc przed:
- powtórnym nieuprawnionym użyciem zgody,
- wykonaniem sprzecznych przebiegów w obrębie stacji,
- pominięciem wymaganej kolejności obsługi bloków,
- pozostawieniem urządzeń w stanie niezgodnym z sytuacją ruchową.
Różnica względem przeciwwtórności liniowej
Przeciwwtórność stacyjna dotyczy zależności w obrębie stacji, między nastawniami stacyjnymi, np. dysponującą i wykonawczą.
Przeciwwtórność liniowa odnosi się natomiast do zależności związanych z blokadą liniową, czyli zabezpieczeniem ruchu między posterunkami ruchu na szlaku.
Typowe skojarzenie egzaminacyjne
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie:
- „przymus zwrotu zgody”,
- „elektromechaniczna blokada stacyjna”,
- „nastawnia dysponująca”,
to prawidłową odpowiedzią jest zwykle przeciwwtórność stacyjna.