Grunty niewysadzinowe

Słownik kwalifikacji TKO.03 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg kolejowych

Grunty niewysadzinowe to materiały gruntowe, które w warunkach przemarzania nie powodują istotnego zwiększania objętości podłoża. Stosuje się je m.in. w podtorzu kolejowym, aby ograniczyć ryzyko powstawania wysadzin mrozowych, czyli lokalnych podniesień toru spowodowanych zamarzaniem wody w gruncie.

Jakie grunty są korzystne?

Do gruntów niewysadzinowych zalicza się przede wszystkim materiały gruboziarniste i dobrze przepuszczalne, np.:

  • gruby piasek,
  • żwir,
  • pospółkę,
  • kruszywa mineralne o małej zawartości frakcji pylastej i ilastej.

W pytaniach egzaminacyjnych typową poprawną odpowiedzią jest gruby piasek, ponieważ dobrze odprowadza wodę i zawiera mało drobnych cząstek zatrzymujących wilgoć.

Jakich gruntów należy unikać?

Do gruntów wysadzinowych lub podatnych na wysadziny należą zwykle:

  • piaski pylaste,
  • pyły,
  • gliny,
  • iły.

Zawierają one drobne frakcje, które zatrzymują wodę. Podczas mrozu woda zamarza, zwiększa objętość i może powodować deformację podtorza oraz pogorszenie geometrii toru.

Znaczenie w podtorzu kolejowym

W podtorzu kolejowym dobór gruntu ma wpływ na trwałość nawierzchni, stabilność toru i koszty utrzymania. Warstwy wykonane z materiałów niewysadzinowych ograniczają zawilgocenie, poprawiają nośność i zmniejszają ryzyko uszkodzeń w okresie zimowym.

Zapamiętaj

Jeżeli pytanie dotyczy podtorza odpornego na wysadziny, wybieraj materiał gruboziarnisty, przepuszczalny i niewysadzinowy, np. gruby piasek.