Próba rozcierania w wodzie służy do oceny zawartości frakcji piaskowej w gruncie spoistym. W badaniu rozciera się zwilżoną próbkę między palcami i sprawdza, czy wyczuwalne są ziarna piasku.
Jak interpretować wynik?
Wynik próby pozwala przypisać grunt do jednej z grup:
- grupa I — grunty piaszczyste: między palcami pozostaje dużo ostrego piasku,
- grupa II — grunty pośrednie: wyczuwa się pojedyncze drobne ziarna piasku,
- grupa III — grunty pylaste: ziaren piasku nie wyczuwa się.
Znaczenie w klasyfikacji gruntu
Próba rozcierania nie określa samodzielnie pełnej nazwy gruntu. Wskazuje tylko kolumnę w tabeli klasyfikacyjnej. Pełną nazwę otrzymuje się po zestawieniu jej z inną próbą, np. próbą rozmakania albo wałeczkowania.
Przykład
Jeżeli podczas rozcierania w wodzie wyczuwalne są pojedyncze ziarna piasku, grunt należy do grupy II — gruntów pośrednich. Jeśli jednocześnie próba rozmakania trwała 15 godzin, wybiera się wiersz odpowiadający czasowi od 1 do 24 godzin. Na przecięciu tego wiersza i grupy II znajduje się glina zwięzła.