Przyleganie iglicy do opornicy
Słownik kwalifikacji TKO.03 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem dróg kolejowych
Przyleganie iglicy do opornicy to jeden z podstawowych warunków prawidłowej pracy rozjazdu kolejowego. Iglica, czyli ruchoma część zwrotnicy, po przestawieniu powinna dokładnie przylegać do opornicy, czyli nieruchomej szyny współpracującej z iglicą.
Jak sprawdza się dokładność przylegania?
Dokładność przylegania iglicy do opornicy weryfikuje się blaszką o grubości 1,0 mm. Jest to prosta metoda kontrolna polegająca na sprawdzeniu, czy między iglicą a opornicą występuje niedopuszczalna szczelina.
W praktyce kontrola polega na próbie wsunięcia blaszki w miejsce styku iglicy z opornicą. Jeżeli blaszka o grubości 1,0 mm daje się wsunąć w miejscu, gdzie iglica powinna ściśle przylegać, może to świadczyć o nieprawidłowym przyleganiu i konieczności regulacji lub naprawy.
Dlaczego to jest ważne?
Nieprawidłowe przyleganie iglicy może powodować:
- niewłaściwe prowadzenie zestawu kołowego,
- ryzyko najechania obrzeża koła na iglicę,
- zwiększone zużycie elementów rozjazdu,
- zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego.
Czego nie używa się do tej kontroli?
Do sprawdzania przylegania iglicy do opornicy nie stosuje się typowo:
- toromierza – służy głównie do pomiaru szerokości toru i innych parametrów geometrycznych,
- suwmiarki – służy do pomiaru wymiarów liniowych elementów,
- luźnika – jest narzędziem do sprawdzania luzów, ale w tym pytaniu właściwym przyrządem jest blaszka 1,0 mm.
Zapamiętaj
Na egzaminie najważniejsza informacja brzmi: dokładność przylegania iglicy do opornicy sprawdza się blaszką o grubości 1,0 mm.