Chodnik użytku publicznego to część obiektu mostowego przeznaczona dla ruchu pieszych, dostępna nie tylko dla obsługi kolejowej, ale także dla użytkowników publicznych. W wymaganiach dotyczących kolejowych obiektów inżynieryjnych istotne są przede wszystkim: szerokość chodnika, wysokość poręczy oraz maksymalny prześwit między elementami wypełnienia poręczy.
Podstawowe wymagania według fragmentu Instrukcji Id-2
Dla chodników użytku publicznego na mostach i wiaduktach:
- szerokość chodnika mierzona w świetle poręczy nie może być mniejsza niż 1,50 m,
- od strony toru musi znajdować się poręcz o wysokości co najmniej 1,50 m,
- od strony krawędzi przęsła musi znajdować się poręcz o wysokości co najmniej 1,10 m,
- odległość w świetle pomiędzy elementami wypełnienia poręczy nie może być większa niż 0,15 m, czyli 15 cm.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Nie należy mylić chodników użytku publicznego z chodnikami służbowymi. Dla chodników służbowych minimalna szerokość wynosi 0,75 m, a maksymalny rozstaw elementów wypełnienia poręczy może wynosić 0,30 m. Natomiast dla chodników użytku publicznego wymagania są ostrzejsze, ponieważ korzystają z nich osoby postronne.
Jak czytać zapis „w świetle”?
Określenie w świetle oznacza wymiar mierzony jako wolna przestrzeń między elementami, np. między poręczami albo między prętami wypełnienia. W pytaniu egzaminacyjnym chodzi więc nie o wysokość poręczy, lecz o maksymalną wolną odległość między elementami jej wypełnienia.
Typowa odpowiedź egzaminacyjna
Jeżeli pytanie dotyczy chodnika użytku publicznego i odległości między elementami wypełnienia poręczy od strony krawędzi przęsła, poprawna wartość to 0,15 m = 15 cm.