Nakłady robocizny określają ilość pracy ludzi potrzebną do wykonania danej roboty budowlanej. W kosztorysowaniu najczęściej podaje się je w roboczogodzinach, czyli w jednostce r-g.
W katalogach KNR nakład robocizny jest zwykle podany na jednostkę obmiarową, np. na:
- 1 m² ściany,
- 1 m³ betonu,
- 1 m wykopu,
- 1 sztukę elementu.
Jak oblicza się nakład robocizny?
Podstawowy schemat jest prosty:
nakład całkowity = ilość robót × norma robocizny z KNR
Przykład: jeśli norma wynosi 2,87 r-g/m², a do wykonania jest 20 m² ściany, to:
20 × 2,87 = 57,40 r-g
Oznacza to, że wykonanie tej ściany wymaga łącznie 57,40 roboczogodziny pracy robotników.
Na co uważać przy odczycie z KNR?
Trzeba poprawnie dobrać kolumnę tabeli. W pytaniach egzaminacyjnych znaczenie mają zwykle:
- rodzaj roboty,
- materiał, np. cegła, beton, stal,
- rodzaj zaprawy,
- grubość elementu,
- jednostka nakładów, np. m² albo m³.
W podanym przykładzie ściana ma grubość 38 cm, czyli 1 1/2 cegły. Ponieważ zaprawa jest cementowa, należy wybrać kolumnę dla zaprawy cementowej i grubości 1 1/2 cegły. Norma robocizny wynosi wtedy 2,87 r-g/m².