Nawierzchnia podsypkowa na obiekcie inżynieryjnym
Słownik kwalifikacji TKO.04 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem kolejowych obiektów inżynieryjnych oraz podstawy kosztorysowania
Nawierzchnia podsypkowa to sposób ułożenia toru, w którym szyny są zamocowane do podkładów, a podkłady spoczywają na warstwie podsypki, najczęściej tłuczniowej. Na obiektach inżynieryjnych, takich jak mosty i wiadukty kolejowe, podsypka znajduje się zwykle w specjalnym korycie balastowym wykonanym na pomoście.
Jak rozpoznać taki układ na rysunku?
Charakterystyczne elementy to:
- szyny ułożone na podkładach,
- warstwa podsypki pod podkładami,
- pochyłe skarpy podsypki po bokach toru,
- koryto lub niecka balastowa na pomoście obiektu,
- oś toru zaznaczona w środku przekroju.
Jeżeli na przekroju widać podkłady zagłębione w podsypce, a nie osobne belki poprzeczne oparte bezpośrednio na konstrukcji stalowej, oznacza to tor na podsypce i podkładach.
Zastosowanie
Nawierzchnia podsypkowa na obiektach inżynieryjnych jest korzystna, ponieważ:
- tłumi drgania i hałas,
- umożliwia regulację położenia toru,
- rozkłada obciążenia od taboru na większą powierzchnię,
- upodabnia konstrukcję toru na obiekcie do toru na dojazdach.
Różnica względem mostownic
W torze na mostownicach szyny są mocowane do specjalnych belek, najczęściej drewnianych lub stalowych, ułożonych bezpośrednio na konstrukcji mostu. W torze podsypkowym podkłady nie leżą bezpośrednio na pomoście, lecz są osadzone w podsypce.