Niwelacja geometryczna w przód
Słownik kwalifikacji TKO.04 - Organizacja robót związanych z budową i utrzymaniem kolejowych obiektów inżynieryjnych oraz podstawy kosztorysowania
Niwelacja geometryczna w przód to metoda wyznaczania różnicy wysokości między punktem o znanej wysokości a punktem, którego wysokość chcemy obliczyć. Wykorzystuje się do tego niwelator oraz łatę niwelacyjną ustawioną na punkcie mierzonym.
Zasada pomiaru
W tej metodzie niwelator ustawia się nad punktem o znanej wysokości lub w jego pobliżu, a łatę ustawia się na punkcie, którego wysokość ma być wyznaczona. Odczytuje się:
- iA – wysokość osi celowej instrumentu nad punktem A,
- NB – odczyt z łaty ustawionej na punkcie B.
Różnicę wysokości oblicza się ze wzoru:
ΔhAB = iA − NB
Jeżeli wynik jest dodatni, punkt B leży wyżej od punktu odniesienia A. Jeżeli wynik jest ujemny, punkt B leży niżej.
Jak rozpoznać tę metodę na rysunku?
Charakterystyczne cechy niwelacji w przód:
- niwelator znajduje się przy punkcie A lub nad punktem A,
- łata ustawiona jest tylko na punkcie B,
- pomiar wykonywany jest w kierunku punktu wyznaczanego,
- na schemacie często występuje zależność Δh = i − odczyt z łaty.
Różnica względem niwelacji ze środka
W niwelacji ze środka instrument ustawia się mniej więcej w połowie odległości między dwiema łatami. Wykonuje się odczyt wstecz i odczyt w przód. Ta metoda ogranicza wpływ błędów osi celowej oraz krzywizny Ziemi.
Niwelacja w przód jest prostsza, ale zwykle mniej dokładna, dlatego stosuje się ją głównie przy krótkich celowych lub prostych pomiarach terenowych.