Przeliczanie nakładów KNR polega na dostosowaniu norm podanych w Katalogach Nakładów Rzeczowych do rzeczywistej ilości robót. W KNR nakłady są często podawane nie dla 1 jednostki, ale np. dla 100 m², 10 m³, 1 t albo 100 szt.
Podstawowy schemat obliczeń
Aby obliczyć potrzebną ilość roboczogodzin, materiałów lub maszynogodzin, należy:
- Ustalić rzeczywisty zakres robót, np. powierzchnię, objętość, długość.
- Odczytać z KNR właściwą kolumnę odpowiadającą technologii robót.
- Sprawdzić jednostkę odniesienia normy, np. „nakłady na 100 m²”.
- Pomnożyć nakład katalogowy przez współczynnik wynikający z ilości robót.
Wzór
Jeżeli KNR podaje nakład na 100 m², stosuje się wzór:
nakład całkowity = nakład z KNR × powierzchnia rzeczywista / 100
Przykład
Dla powierzchni 12,5 × 16 m:
- powierzchnia = 12,5 × 16 = 200 m²,
- KNR podaje nakład robocizny 12,40 r-g na 100 m²,
- współczynnik przeliczeniowy = 200 / 100 = 2.
Obliczenie:
12,40 r-g × 2 = 24,80 r-g
Typowe błędy
- odczytanie złej kolumny, np. dla izolacji pionowej zamiast poziomej,
- pominięcie informacji „nakłady na 100 m²”,
- mylenie roboczogodzin
r-gz maszynogodzinamim-g, - wybór nakładu dla jednej warstwy zamiast dwóch warstw.
Na egzaminie najważniejsze jest dokładne dobranie kolumny tabeli i poprawne przeliczenie normy katalogowej na rzeczywisty zakres robót.