Podczas wejścia lub wyjścia grupy roboczej z nieprzejrzystego albo zadymionego tunelu kolejowego konieczne jest zapewnienie jej ochrony przez sygnalistów. Zasada ta wynika z wymagań bezpieczeństwa określonych w instrukcjach kolejowych, m.in. w Instrukcji Id-1.
Ustawienie sygnalistów
Grupa robocza powinna być chroniona:
- od czoła, czyli przed grupą roboczą,
- od tyłu, czyli za grupą roboczą.
Sygnaliści muszą znajdować się w takiej odległości, aby mogli skutecznie ostrzec pracowników o zbliżającym się pojeździe kolejowym. Zgodnie z podanym fragmentem instrukcji odległość sygnalistów od grupy roboczej nie powinna być większa niż 300 m.
Wyposażenie sygnalisty
Sygnalista powinien posiadać przybory sygnalizacyjne, takie jak:
- trąbka,
- chorągiewka,
- latarka z białym światłem i czerwonym światłem.
Wyposażenie to umożliwia nadawanie sygnałów ostrzegawczych oraz, w razie potrzeby, sygnałów zatrzymania.
Obowiązki sygnalisty
W przypadku zbliżania się pojazdu kolejowego sygnalista powinien:
- ostrzec grupę roboczą sygnałem trąbki,
- w razie potrzeby zatrzymać pociąg lub pojazd kolejowy sygnałem D1 „Stój”.
Najważniejsza wartość egzaminacyjna
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących tego przepisu należy zapamiętać liczbę: 300 m. Jest to maksymalna dopuszczalna odległość sygnalistów od grupy roboczej wchodzącej lub wychodzącej z zadymionego albo nieprzejrzystego tunelu.