Drut jezdny i lina nośna
Słownik kwalifikacji TKO.05 - Montaż i eksploatacja sieci zasilających oraz trakcji elektrycznej
W sieci trakcyjnej podstawowymi elementami przewodzącymi są drut jezdny oraz lina nośna. Pełnią różne funkcje, dlatego nie należy ich mylić w oznaczeniach systemów sieci jezdnej.
Drut jezdny
Drut jezdny to przewód, po którym ślizga się odbierak prądu pojazdu trakcyjnego, np. pantograf. Jego zadaniem jest bezpośrednie przekazywanie energii elektrycznej do pojazdu.
Cechy drutu jezdnego:
- ma bezpośredni kontakt z pantografem,
- musi być odporny na ścieranie,
- jest wykonany z materiału dobrze przewodzącego prąd, np. z miedzi lub stopów miedzi,
- może występować pojedynczo albo podwójnie, np. jako 2CS150.
Lina nośna
Lina nośna utrzymuje układ sieci jezdnej na odpowiedniej wysokości i zapewnia właściwe podwieszenie drutu jezdnego. Jest połączona z drutem jezdnym za pomocą wieszaków.
Cechy liny nośnej:
- przenosi obciążenia mechaniczne,
- stabilizuje położenie drutu jezdnego,
- zwykle znajduje się powyżej drutu jezdnego,
- w oznaczeniach systemów często występuje przed myślnikiem, np. YCS120.
Znaczenie w zadaniach egzaminacyjnych
W pytaniach o systemy takie jak YCS120 – 2CS150 trzeba rozróżnić, czy podany fragment oznaczenia dotyczy liny nośnej, czy drutu jezdnego. Zapis 2CS150 odnosi się do dwóch drutów jezdnych, a nie do dwóch lin nośnych.